Niemand is perfect

Anorexia, de duivel op mijn schouder – Marieke de Winter – De Brouwerij/Brainbooks – 190 blz.

Anorexia, de duivel op mijn schouderHet boek is geschreven door de nu achttienjarige Marieke. Het is samengesteld uit haar verhalen die zij op een weblog voor haar familie en vrienden bijhield. Marieke beschrijft hoe ze op jonge leeftijd al met haar gewicht bezig was en hoe haar opname in een kliniek haar geholpen heeft. Ze hoopt dat ze met haar verhaal andere mensen kan helpen. Anorexia, de duivel op mijn schouder is het huiveringwekkende verhaal van de vijftienjarige Marieke Op haar eerste wandeling wordt zij door haar lotgenoten voortgeduwd…in een rolstoel. Ze weegt dan nog maar 36 kilo. In het dagboek dat ze bijhoudt vanaf haar opname in de kliniek, beschrijft ze haar gevecht tegen een eetstoornis.

‘Donkere spijkerbroek, zwarte trui. Een meisje van veertien. Om haar rechterschouder hangt een roze rugzak. Haar linkerhand rust op haar zij. Met gestrekte rug en vastberaden blik loopt ze door de schoolgangen alsof ze onkwetsbaar is, maar niets is minder waar.’

Toen ik dit boek uitzocht om te lezen, had ik mij ingesteld op een zwaar verhaal. Maar niets is minder waar. Natuurlijk, het is een heftig onderwerp, maar het is op een zodanige luchtige manier geschreven dat je er absoluut geen zwaarmoedig gevoel van overhoudt. Marieke vertelt in een dagboek op heldere wijze over haar ziekte. Overwinningen maar zeker in het begin veel tegenslagen.

‘Van tegen de stroom inzwemmen word je sterker.’

Als Marieke opgenomen wordt, is ze er slecht aan toe. Haar lichaam is uitgemergeld en ze krijgt sondevoeding. Als je leest hoe dit zo ver heeft kunnen komen, lopen de rillingen over je rug. Iedereen is wel eens onzeker en iedereen wil graag aardig gevonden worden en erbij horen. Veel jonge meisjes voelen zich beoordeeld naar hun uiterlijk en zo ook Marieke. Marieke dacht dat haar klasgenoten haar te dik vonden en daarom haar ook niet zagen staan. Als ze maar heel slank zou zijn, dan zou het allemaal wel goed komen.

De moeilijke en zware weg die Marieke gegaan is om de ziekte Anorexia te overwinnen, heeft ze goed verwoord in dit boek, op een positieve manier. Anorexia, de duivel op mijn schouder, is een boek voor jong en oud, makkelijk en begrijpelijk geschreven. Een boek waarvan ik denk dat dit zeker andere mensen die leiden aan deze ziekte, en de mensen rondom deze personen, kan helpen, en kan leren om anders tegen bepaalde situaties aan te kijken.

Een indrukwekkend verhaal met een belangrijke les: te beseffen dat niemand perfect is, iedereen heeft zijn min- en pluspunten, zijn onzekerheden, maar dat de goede mensen om je heen van je houden zoals je bent.

Wendy Wenning

Andere recensies

De kracht van verbindende taal Stine Jensen en Ingeborg Herdingh richten zich in Open op iets wat vandaag bijzonder kostbaar is: taal die verbindt in plaats van splijt. Hun boek is een pleidooi voor woorden die niet oordelen, maar ontmoeten. In een inleidend hoofdstuk...
Lees verder Categorie: Gezondheid & Psychologie, Non-fictie
| Reageer!
Scheiden doet lijden ‘Hij had geen idee gehad dat haar gewoontes het patroon van zijn dagen bepaalden tot die er niet meer waren. Hij had geen idee wat hij met zichzelf aanmoest als hij alleen was en vroeg zich af wat mensen die hun...
Lees verder Categorie: Roman
| Reageer!
Dorpsidylle met inktzwarte rand In een afgelegen Duits Alpendorp woont de oude, ongetrouwde Max. Hij is er geboren en getogen en heeft er altijd gewoond.  De roman begint met de overpeinzingen van de oude boerenzoon, terwijl hij voor het raam staat en naar de...
Lees verder Categorie: Boek van de week, Literatuur, Roman
| Reageer!