Charlotte de Monchy houdt van luchtig

11-april-2018 | Categorie: Interview

Charlotte de Monchy (1979) studeerde Communicatiewetenschap aan de UvA. Ze schrijft vrolijke, sprankelende feelgood-romans. Na haar goed ontvangen debuutroman Zes maanden zonder verschenen van haar hand Enkeltje Ierland en Eens gegeven. Haar derde roman Eens gegeven is weer helemaal in diezelfde stijl, niet alleen qua cover maar ook qua inhoud; de vrolijkheid straalt er vanaf en het staat garant voor een paar ontspannen uurtjes leesplezier. Charlotte heeft al op veel plaatsen op de wereld gewoond en woont nu met haar gezin op Bali. Eens gegeven gaat over Feline. In haar leven is er ruimte voor verbetering: ze woont anti-kraak in een krakkemikkig voormalig hotel.

Op papier heeft ze haar droombaan: taxateur bij de Amsterdamsche Veiling. Helaas geeft haar baas alle interessante klussen aan zijn zoon en laat hij de slaapverwekkende taken aan Feline over. Als Feline een keer iets voor haar baas moet ophalen, eindigt dat uitstapje onverwachts in een wilde nacht met de knappe Teun, die werkt als bankier in de Londense City. Het kitscherige schilderijtje dat hij haar ten afscheid voor de grap cadeau geeft, blijkt een tweede, veel waardevoller schilderij te verbergen: een onontdekte Breitner, iets wat Teun duidelijk niet wist. Als ze het verkoopt, kan Feline het geld héél goed gebruiken om het huis op te knappen. En ze ziet Teun toch nooit meer, dat weet ze zeker. Tot een Engelse zakenbank de Amsterdamsche Veiling inhuurt om voor zijn nieuw te openen Nederlandse vestiging een kunstcollectie samen te stellen. En de bankier die het project leidt, wil alleen werken met Feline…

Is Charlotte de Monchy je eigen naam of een pseudoniem? Als je het eigen naam is: stam je af van gevluchte Hugenoten en heb jij of een familielid daar wel eens onderzoek naar gedaan?

Charlotte de Monchy is mijn eigen naam. Ik stam inderdaad af van de gevluchte Hugenoten. Daar is vast onderzoek naar gedaan in de familie, maar ik ben daar nog nooit ingedoken…

Uit wat voor gezin kom je? Werd er veel (voor)gelezen?

Ik kom uit een groot chaotisch gezin. We hadden metershoge boekenkasten thuis. Als kind las ik veel en werd ik veel voorgelezen.

Schreef je als kind al verhaaltjes of gedichtjes en weet je nog waar ze over gingen?

Ik weet dat ik wel schreef als kind, maar ik weet niet meer zo goed waar dat dan over ging. Zo jammer dat ik dat niet bewaard heb!

Wat waren je favoriete boeken/schrijvers in je jeugd?

Ik las heel gevarieerd. Nu nog steeds, trouwens. Roald Dahl was mijn held. Vooral Daantje de wereldkampioen vond ik prachtig. Maar ik verslond ook de Bianca reeks van Yvonne Brill. Dat was een soort feelgood voor tienjarigen. Toen ik dertien was las ik voor het eerst een boek van Jan Wolkers. Daarna heb ik in een ruk alles van hem gelezen. Ik was erg onder de indruk van het feit dat hij alles zo benoemde. Dat vrije, dat vond ik geweldig.

Op welke leeftijd dacht je dat je een boek wilde gaan schrijven?

Ik weet niet meer hoe oud ik was, maar als kind zag ik mezelf later in een Engelse cottage achter een typemachine zitten met honden aan mijn voeten en een knisperend vuurtje in de haard. Nu zit ik op Bali met een hond aan mijn voeten en een ventilator boven mijn hoofd. Iets anders, maar het idee is hetzelfde.

Lukte het schrijven meteen of heb je heel wat moeten weggooien voor je je eerste manuscript kon inleveren?

In het begin heb ik veel herschreven, dat hoort erbij. Ik heb ook dingen weggegooid. Het eerste manuscript dat ik inleverde, Zes maanden zonder, was het tweede boek dat ik schreef. Mijn tweede boek Enkeltje Ierland, was het eerste manuscript dat ik schreef.

Je schrijft zogenaamde chicklits. Een lekker luchtig genre. Past dat het beste bij je of heb je ook plannen om eens iets heel anders te gaan schrijven?

Het is een leuk genre om te schrijven en het heeft mij altijd geboeid. Mijn studie communicatiewetenschap heb ik ooit afgerond met een scriptie over de Bouquetreeks. Ik ga pas iets anders schrijven als ik dit beu ben, maar dat is voorlopig nog niet zo.

Wie is je grote voorbeeld of schrijfgebied?

Er zijn zoveel goede schrijvers. Ik hou heel erg van de boeken van Nicolien Mizee. Zij kan zware onderwerpen heel laconiek opschrijven waardoor ze nog heftiger binnen komen. Dat is een kunst.
Daarbij komt nog dat haar taalgebruik prachtig is en ik moet altijd hardop lachen als ik iets van haar lees.

Welk boek van een andere schrijver had je heel graag zelf geschreven en waarom?

Misschien wel Voor jou, van Jojo Moyes. Wat ik zo knap vind is dat de romantiek ervan af spat, terwijl het over een verlamde man in een rolstoel gaat, niet de meest sexy held. Ze bouwt de spanning heel knap op. Ik moest huilen aan het eind, dat overkomt mij niet zo snel.

Heb je een vaste schrijfplek en vaste tijden waarop je schrijft?

Ik ga meestal op de plek zitten schrijven waar op dat moment de minste troep ligt, haha, op bed of op de bank als de kinderen naar school zijn. Als iedereen thuis is kan ik me toch minder goed concentreren en ik vind het belangrijk om bereikbaar te zijn als iedereen er is.

Ben je momenteel met een boek bezig en wil je een tipje van de sluier oplichten?

Het verhaal dat ik nu aan het schrijven ben speelt zich af op Bali. Het gaat over een vrouw die naar Bali wordt gestuurd om een stuk land te kopen voor haar baas. Ze gaat ervan uit dat het een makkelijk klusje is en dat ze daarna van haar vakantie kan genieten. Helaas zit er op dat land een surfschool. De eigenaar van die surfschool weigert het land te verlaten…

Vragen: Pieter Feller

Pin It

Comments are closed.

Boek van de Week

Levensfasen, Freud en jodenhaat

Categorie: Boek van de week, Literatuur, Roman

De Weense sigarenboer – Robert Seethaler – vertaling Liesbeth van Nes – De Bezige Bij – 255 blz. De 17-jarige Franz Huchel ontwikkelt zich van adolescentie tot volwassenheid, dus kunnen we dit boek (als we…

Boek van de week archief

15-juli-2018 | Lees verder | Reageer!